Türkovalılar Şiiri - Uğur Musab Şahin

“Türkovalılara, Truvalılar” dendi ahlaksızca,
İşte “göbekli tepe” akıllı tarihçileri yoran.
Global tarihçiler ise kabullenmedi yıllarca,
Hakkâri de ikibin döryüz yıllık yazıttı bulunan,
2025

Âdemi, adam etmek hiç kolay değil
Ya kitaplar, ya Resuller ne yapmış?
Mucizeler bir değil ki, binleri aşmış,
Büyü, sihir deyip de, putlara tapmış.
2025

Gül bahçesinin, gözde gülüsün,
Dikeninden feryat eder bülbüller.
Hazan geldiğinde sende görürsün,
Güz gülleri arar, çapkın bülbüller.
2025

Ferhat’ın feryadını fark etmez Şirin,
Ferhat dağda, Şirin bağda hemşerim.
Aşk acısı tabipsizdir, şifasızdır beşerin,
Gözlerine göz ermesin “yum” derim.
2025

Artık “selam” bile borç veriliyor,
Selam almak farzdır, kimi erinir.
“Salası” verilince, kimler geliyor?
Cenaze namazına gelmez erinir.
2025

Ölümüne benim sana olan aşkım,
Gücüm, senin bana olan aşkından.
Rüzgâr gibi sert ve sel gibi taşkınım,
Ya asi başım, ya gençlik yaşımdan.
2025

Hiçbir şey göründüğü gibi değildir,
Avucumda ki deniz suyu mavimidir?
Neden beklenilenler hep geç geliyor,
Yoksa dünya, daha mı ağır dönüyor?
2025

Beyin hayvanlarda da var,
İnsanların beyninde, akıl kar.
Gerçi akılsız insanlarda var,
İnsanı hayvandan ayırır akıl..
2025

Tabutla bir, onca kişi mezarlığa gider,
Biri kalır, oncasın geri mekâna döner.
Oysa merhumsa “ben uyandım” der,
Ama her uyananlar için, ışıklar söner.
2025

Yöntem bilmeyene yol ver,
Yol bilmeyen gitsin koyuver.
Koyuverdiğin gitmezse eğer,
Geri gelmesin diye kovuver.
2025