Türkiye Özüne Dönüyor Şiiri - Afşin Dualı

Allah... Allah... Allah... Allah...
(Lâ ilâhe illallah...)
(Kalpler huzur bulur ancak O'nun adıyla...)
​
Bin yıl geçti bu toprakta, izi silinmez mühürün
Rüzgar esse ne çıkar? Kökü derin bu çınarın
Zemheri kışlar bitti, artık vakti baharın
Yüz yıl sürse de gece, sonunda doğar yarın.
​
Dönüyor dünya, dönüyor devran, herkes "Allah" diyor!
Zikir sesleri sokaklarda, semalar inliyor
Eski zincirler kırıldı bak, prangalar eriyor
Hakka dönen bu kervan, durmadan ilerliyor!

Ekranda ahlaksızlık, dillerde bin bir küfür
Çocuklara zehir verdiler, dediler "modern özgür"
Oysa ruhlar aç kaldı, vicdanlar oldu kömür
Sizin kurduğunuz o sahte dünya, bugün artık ölür!

Rahatsız oldu birileri, duyunca bu tekbiri
Korku sardı içlerini, sökemezler bu dikeni
Bin yıl İslam'la yoğrulmuş bu yurdun her yeri
Öze dönüş başladı dostum, yok bunun geri vitesi!
​
İsteseniz de istemeseniz de...
Güneş doğacak, karanlık boğulacak.
Sessiz yığınlar uyandı artık,
Sizin yalanlarınız maziye karışacak.
​
Dön özüne, bak gökyüzüne...
Allah... Allah... Allah...