Zifiri karanlıkrların aydınlık ve güler yüzü.
En sıkıntılı anında söylersin en tatlı sözü
Sönmesin ruhunun hizmet meşalesi.
Tükenmiş umutların daim umudusun sen.
Tatlı tebessümlerdi açan gül gibisin sen
Bırak soğuk dondursun,sıcak kavursun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta