Turanın Sesi Şiiri - Mustafa Özbıyık

Toprak susmaz, hiç olmaz
Dağ dediğin, tek taştan olmaz
Bir milleti yok sayandan
bu millete baş olmaz

Altay’dan kopan ilk soluk
Hâlâ göğsümüzde gezer
Zaman değişir, çağ değişir
ama Türk’ün yönü değişmez

Bayrak dediğin bez değil
Şehit kanı taşır üstünde
Sınır dediğin yol değil
Şeref Namus taşır üstünde

Bir yanım bozkır, bir yanım nehir
Bir yanım dua, bir yanım demir
Aynı ateşte yoğrulduk
bu atamızdan gelen emir.

Yıkım öğretildi bize
Ayağa kalkmak unutulmadı
Sustuk sananlar yanıldı
Bu damar hiç kurutulmadı

Bir yanım bozkır, bir yanım nehir
Bir yanım dua, bir yanım demir
Aynı ateşte yoğrulduk
bu atamızdan gelen emir.

NAKARAT

Biz bir yürüyüşüz, yol değil
Biz bir sesiz, söz değil
Gök, diz çöker andımızda
Dağılan bizden iz değil

Turan sadece düş değil
Turan bir hatırlayıştır
Bu millet ayağa kalkarsa
toprak gök yüzüne karışır