Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Soldu goncalarım bahar çağında
Geriye mevsimin son güzü kaldı
Ne gül kaldı ne ötüşen bağımda
Yerinde hicrânlı bir mazi kaldı

Mecnun sevdasıyla düşürdü çöle

Senin için her engeli yıkarım
Aşk engeli yıkılmıyor sultanım
Kalbime vurduğun oku saklarım
Hiç acısı duyulmuyor sultanım

Aşk yelleri dallarımı kırıyor

Gurbet bitmedikçe hasret uzuyor
Araya ayrılık düştü sormadın
Yaram derin günden güne azıyor
Dertlerin yaramı deşti sormadın

Uğruna çektiğim bunca acıyı

Adaletsiz bir düzenin
Başından usandım gardaş
Haram pişiren kazanın
Aşından usandım gardaş

Şimal cenûb garbı şark'ı

Kim ne derse desin sana
Sen kendini üzme Tuncay
Saygın sonsuz her insana
Sen saygını bozma Tuncay

Seven dostlar sana yeter

Haramı kattırmaz helal vatana
Bu milletin sabrı taştı mı coşar
Laf ettirmez toprağında yatana
Şehit anasını deştin mi coşar

Üç kıtada vardır atının izi

Kendini bilmezin burnu havada
Cilalı boyalı tipe yaslanma
Kendi belli değil yağı tavada
Döneğin tuttuğu ipe yaslanma

Vatanım milletim benim özümdür

Senlik benlik edip insan ayırma
Allahın sevdiği kul hatırına
Sevmesende demiş kalbini kırma
Gönülden gönüle yol hatırına

Fikri düşünceyle yürüt akılı

Neyleyim altın kafesi
El'den ayrı kaldıkça can
Bülbülerin susmaz sesi
Gülden ayrı kaldıkça can

Beni dertler esir aldı

Gönülden gönül,e aşkın bağında
Sevgi olur seven olur gül olur
Aşık olan yanar aşk ocağında
Kerem olur aslı olur kül olur

Kimi sever muradına şad olur