Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Kendimi bilseydim yazar okurdum
Cahilin atması sözden usandım
Işık tutan olsa doğru bakardım
Önünü görmeyen gözden usandım

Her şeyin bellidir haddi sınırı

Her can bu acıyı gizlice çeker
Sezer hislerini gizler toprağa
Gözleri vuslata göz yaşı döker
Süzer dertlerini gizler toprağa

İklim iklim mevsim yaşar tabiat

Gönülden gönül e selam
Söylenmiyor dil yorulmuş
Kağıda ne yazsın kalem
Yazılmıyor el yorulmuş

Rüzgarlar acı esiyor

Allah deyu deyu aşkla çağlarız
Halimizde Mevlananın özü var
Ecelinden önce ölür ağlarız
Selimizde Mevlananın gözü var

Onun gurbetinde kün cihan sıla

Kudretten yaratmış arş-ı alemi
Gayb-ı alem sırdır bil gizli gizli
Enel hakktan beri yazar kalemi
O kelâmı yazan el gizli gizli

Hükmü insan olduk giydik o tacı

Toprağın her zerresi,bedenimin temeli,
Ruhum kafes içinde,dilim rahman diyordu.
Bu fanı varlığını,cümle alem bilmeli,
Kainatın içinde,adem cihan diyordu.

Alemleri yaratmış,cümlesini o nurdan,

Mehmetçik deyince bulunmaz dengin
.....Bayraktaki aldır Mehmet Tekeci
.....İlim deryasıdır bilgisi engin
.....Bilgisinde seldir Mehmet Tekeci

Elif ile başlar sabah işlere

Gönlümün bağında açan bir gülsün
Gülden başka renge bürünme kızım
Öğren ellerinde marifet olsun
Sakın başkasına yerinme kızım

Göster hünerini işle oyanı

Şu gönlümün lale sümbülü gülü
Benziyorsun mor çiçeğim menekşem
Her çeşit meyvenin yaprağı dalı
Süslüyorsun bar çiçeğim menekşem

İlk bahardan aldım senin müjdeni

Köyümden bir mektup gelmiş adıma
Gurbet mektubunda pul kokusu var
Dedim sevdiğimin düşmüş yadına
Gurbet mektubunda el kokusu var

Gariplere mekan olmaz burası