Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

RAHMETİN KOKUSU GÜLÜN İÇİNDE

Gök kûbbesi arzla arşın arası
Bilinmez ötesi ilim içinde
Gözü görmez öder akıl kirâsı
Hakikati görmez bilim içinde

Kendimi bilseydim yazar okurdum
Cahilin atması sözden usandım
Işık tutan olsa doğru bakardım
Önünü görmeyen gözden usandım

Her şeyin bellidir haddi sınırı

Her can bu acıyı gizlice çeker
Sezer hislerini gizler toprağa
Gözleri vuslata göz yaşı döker
Süzer dertlerini gizler toprağa

İklim iklim mevsim yaşar tabiat

Gönülden gönül e selam
Söylenmiyor dil yorulmuş
Kağıda ne yazsın kalem
Yazılmıyor el yorulmuş

Rüzgarlar acı esiyor

Allah deyu deyu aşkla çağlarız
Halimizde Mevlananın özü var
Ecelinden önce ölür ağlarız
Selimizde Mevlananın gözü var

Onun gurbetinde kün cihan sıla

Kudretten yaratmış arş-ı alemi
Gayb-ı alem sırdır bil gizli gizli
Enel hakktan beri yazar kalemi
O kelâmı yazan el gizli gizli

Hükmü insan olduk giydik o tacı

Yirminci asırın sonu biterken
İnsanlar değişti kullar buzuldu
Çıkarları için yalan söylerken
Doğrular değişti haller bozuldu

Terk eden köyünü şehir e dolmuş

Kimseye yar olmaz dünyası fani
Hayat hakkım yaşamayı isterim
Türlü nimet vermiş ye gani,gani
Adilane paylaşmayı isterim

Adem derler insanların atası

Ezanları dinmez kutsal bu arş'ın
Peygamber gülşanı Çanakkalede
Ne düşman yıldırdı ne kahpe kurşun
Yiğit kahramanı Çanakkalede

Türkü kürdü çerkez lazı dadaşı

Her yandan kırıldı kanadım kolum
Kanat kırık uçulmuyor doktor bey
Dökülmüş yaprağım kurumuş dalım
Solmuş güller açılmıyor doktor bey

İllet girmiş iliğime kanıma