Ve tükendim işte,
Ne adım atacak dermanım kaldı,
Nede nefes alacak gücüm,
Bir kemik torbası bedenim,
Ve onun içindeki acılarla kıvranan ruhum,
Yalnızlığın doruk noktasındayım yine,
Çektiğim acıları anlatamıyorum kimseye,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Aminnn... Ama benim tanıdığım Burhanettin bey okadar güçlüki???? Anlayamadığım yalnızlıklar sizi çok üzmüş sanırım... Gönlünüzdeki iman hiç yok olmasın.. Yinede yüreğinize sağlık...Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta