Geldim, evet.
Düşmemiş Âdemlerden,
Uçarı elmalardan,
Ekşimtırak kadınlardan.
Hiç bulanmadan çamura,
Bulaşmadan kana,
Bürünmeden ete kemiğe;
Öylece geldim.
Talan olmuş avlulardan,
Bülbül yemiş dutlardan,
Boğduran sulardan,
Başsız dünyalardan doğdum da geldim.
Soyu sopu kurutan veletlerden,
Habil’in Kabil’inden,
Bir taşı kor yapan kinden,
Çok sevilenden, çok az sevilenden;
Öyle yandım da geldim.
Okunmamış mektuplardan,
Taş kesilen İbrahim’den,
Baş kaldıran ayaklardan,
Kopmayan urganlardan (Tufan’dan)
Asıldım da geldim…
Tufan Düşümü – DÜŞ Dergisi, Sayı: 26
Gülcan AydınlıkKayıt Tarihi : 10.2.2026 14:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!