Travma Şiiri - Servet Balıbey

Gözlerimde bin turna,
Kanatları kırılmış
Hangi tabip anlar ki,
Gözlerimin halinden?
Takvimden düşen günler,
Bedenimden çalınmış
İsyan değil bu Dayı,
Kalp gülerek dağlanmış

Doktorların konusu,
Kafamdaki travma;
Her yönden eksilirim,
Eriyorum zamanla.
​Bir yandan ecel gelir,
Öbür yandan kavgalar...
Beni öldüren hayat,
Yaşanır mı isyanla?

Gönlüm cömert, Bir han mı?
Gelen giden, Hesapsız;
Hangi dert, derman buldu
Bana kullar, vefasız.
Yıkık dökük bir beden,
Yolun sonunu, görmez
Ben ölmeden hayatım,
Şu yüzümü güldürmez.

Yollar yokuş, yol yorgun,
Sırtımdaki, yük yorgun
Feryat etsem duyar mı?
Bütün kulaklar yorgun.
Sağır dünya, kul olmuş
Ata toprak, zift olmus
Ey hayat, toprağı at?
Mezarım, bile yorgun.