TRABZON ŞİİRLERİ

Yağmur yağdığı saatlarde,
Uzun,uzun yollara bakıyorsun.
Gözlerinde aynı hasret aynı iç çekişinle.
Susmuşsun,
Yine bahar yine kır çiçekleri
Bir şarkı söylemekte mahsun.
öyle unutmuşsun ki kendini,
..

MİLLİ EĞİTİM YAYINEVLERİMİZİ İSTİYORUZ! ..

Bu ülkede, bu vatan coğrafyasında birçok şeyleri hazmettik, ‘—Ya Sabır’ dedik sinemize çektik ama. 70 milyon nüfusunun nerede ise, %60’ları genç, enerjik ve dinamik bir yapıya sahip şu cennet misali ülkemizde, ‘—MİLLİ EĞİTİM YAYINEVLERİNİN KAPATILMASINI SİNDİREMEDİM’
Buradaki tepkim veya tavrım, ‘nefsanî’ değil ve asla, ‘—ben’ odaklı olamaz! Milli hislerim bizleri tabii olarak zorluyor! .. İşsizliğin çığ gibi büyüme seyri gösterdiği, ‘—okuma alışkanlığının’ eğlence-magazin kültürünün baskısıyla sürekli sarsıntı geçirdiği ülkemde elbette, ‘—kütüphane’ sevdasının, ‘—yayıncılık’ sevdasının ne kadar ön planda olması gerektiğini şartlar ve gelişmeler göstermektedir.
Buradan, âcizane, köşemizden Sayın Vekillerimize, Sayın Milli Eğitim Bakanımıza ve Başbakanımıza; anlayışlarına sığınarak seslenmek istiyorum; Devlet Kitapları Teşkilatı ve ona bağlı olarak yarım asır boyunca, ‘—kitap dünyasına’ bütün Türkiye genelinde hizmet üreten, kurumlarımız vardı; ‘—DEVLET KİTAPLARI MİLLİ EĞİTİM YAYINEVLERİ’
İlkokul Öğrencisinden, Üniversitelisine kadar bu teşkilatın nerede ise aboneleriydi. Hakkari Milli Eğitim Yayınevi’nde de, Siirt Milli Eğitim Yayınevi’nde de aynı sıcak havayı solukluyordunuz; Kitap meğerse toprak kadar, hava kadar, su kadar insana gerekli imiş! .
Anlayamadım; Türkiye’nin nerede ise bütün illerinde, bir bakıma da Devletin vatandaşı ile ‘—köprüler kurduğu’ bu teşkilatlar hangi akılla kapatılıyorlardı? Ah, Anadolu’yu soluklamaktan uzak, bürokrasim; ‘—kastin neydi senin’ nasıl kıyabildiniz, milletin can evlerine! .. diyesim geliyor.
..

Bu yol benim yolum
Sonu görünmez de olsa
Bu sevgi benim sevgim
Sonu gelmezde olsa
Bu koca dünyada elbet
Çok sevilecek insanlar vardır
O an gelir yaşanır
..

Ben sana aşık sen bana vurgundun... Duygularını açıklamaya korkardın bana; çünkü yorgundun... Yaşamak, nefes almak zor geliyordu sana... Başından geçenlerden dolayı herkesten kaçıyordun. Tutunacak bir dala ihtiyacın vardı ama bunu kabullenmeye bile korkuyordun... Çünkü verilmiş sözlerin vardı ve bunları çiğnemek seni yaşayan bir ölü haline getiriyordu... Verdiğin sözlere ve acı veren hatıralara rağmen gözlerinin içi sevginin ateşiyle ışıl ışıl parlıyordu... Ve ben o gözlere baktığımda içlerindeki cennette kendimi kaybediyordum...

Ben sana aşık sen bana vurgundun... Yaralı bir ceylan gibiydin.. Yardıma muhtaç bir halde sanki beni bekliyordun.. Ben geldim ve sana elimi uzattım. Sende korka korka tuttun elimden. Birlikte sardık yaralarını. Kapanan her yaranda daha büyük bir sevdayla bağlandın bana. Güvendin, inandın ve hayatını adadın hayatıma...
Ufacık bir kalbin vardı. Ara sıra ağırsa da kocaman sevgimi içine sığdırabilecek kadar büyük ve güçlüydü. Hayatın oyunlarına rağmen inadına çarpıyordu hırçınca..! Durmadan, usanmadan, bıkmak nedir bilmeden... Benimle geçirdiğin her an biraz daha bağlanıyordun bana ve hayata. Aynı zamanda yüreğinin kapılarını birer birer açıyordun bana. Sözlerinle okşuyordun yüreğimi adeta... Ve dudağındaki ufak bir tebessümle söylüyordun beni sevdiğini büyük bir tutkuyla...

Ben sana aşık sen bana vurgundun... Kolayca bağlandık birbirimize. Sanki birbirimize aitmişiz gibi hiç düşünmeden doldurduk kalbimizi sevgiyle. Birbirimizden ayrı geçirdiğimiz her günün ardından acı bir özlem doluyordu içimize... Tutkuyla seviyorduk biz; ayrılıp tekrar barışmalarımız bu yüzdendi... Ayrılsakta, uzak kalsakta birbirimiz için çarpardı kalbimiz...
Ben sana aşık sen bana vurgundun... Bu yüzden hiç bitmedi birlikteliğimiz. Ayrı kalamadık hiç birbirimizden. Ecel terleri döktük birbirimizden haber alamadığımız gecelerde... Gözlerimiz doldu yağmuz damlası büyüklüğünde. Uyku girmedi gözümüze. Uyusak bile çığlık çığlığa; ağlayarak uyandık kabuslardan..! Ama gitgide alışmaya başladık bu duruma. Kaçmak istesekte; nafile... Ayrılığın acımasız pençelerinde bulduk sevgimizi her seferinde... Fakat biz tutkuyla seviyorduk ya; o yüzden kopamıyorduk birbirimizden... Hani derler ya: 'Yanlış kişi, yanlış zaman.' diye, öyle değildi bizimkisi..! Doğru kişiydik ama yanlış zamanda sevmiştik...
..

Gönlüm ferman dinlemez oldu
Sevdamın ateşi sönmez oldu
Kalbimin sızısı sinmez oldu
Neyleyim yarim senin için

Aşkımı haykırdım dağlara
Bırakmam yazdım taşlara
..

Mutluluğa varan bir yol bulmak isterim
Geceleri sokak lambası altında ağlayan, boynu bükük çocuğum
Sevginin içtenlikle yaşandığı yerde olmak isterim
Her gün gözleri yaşlı dolaşan, yağmur sesli çocuğum
Çok sevmek isterim, bırakmadan ömür boyu
Yalnız dünyamda mutluluk resmi yapan çocuğum
Terk etmek olmasın, sevmek olsun, sevilmek olsun
..

Sahte duygular sevgi dileniyor
Kahrolmuşum, perişanım bilinmiyor
Gözlerini çeviren sen
Ne odluda bakıyor
Bir damla sevgiye muhtaç olmuşsun
Gözlerimin önünde eriyip tükenmişsin
Elveda sana
..

Bir sızıdır bu inan sensiz yaşanmaz
Bir cesarettir en son elimde kalan
Bir mutluluğa kaçışım olsun aydınlık
Bir cesarettir sevdiğini söylemek

Bir gülüşüm kaldı o da senle
Bir umuttur tutturup gittiğim
..

Bakmaktan, görmekten çok korkuyorum
Bu gün onlar çok soğuk
Üşüyorum her görüşümde

Dışarıda fırtına var, güçlükle ilerliyorum
Üşüyorum ama çok üşüyorum
Onları görünce
..

Yağmurlu bir Trabzon akşamında
Uzun Sokak’ta
Bitimsiz bir insan seli akmakta
Sen bu selin içinde
İnce belli bir çiçek gibi
Yorgun gözlerime umutsuzca bakmaktasın
Kaygıların düşünde kaybolmaktasın
..

TRABZON YOL HAVASINA BİN AŞK! .

Kemençenin Sesini Duymuş İsem;
Koyulurum Havamla İnsan İsem! .
Aşkları Dert, Tasa Etmiş İsem;
Merhameti Yetişir; Dost İsem! .

..

Bir dilbere mübtelâdır şu gönül,
Ayrılığı belâdır, visâli belâ gönül.

Bir özge bahardır yâd ellerde açan gül,
Rayıhası rüzîgârdır, kokusu ilaç gönül.

Râm oldum hemdemine bir perişan haldeyim,
..

Trabzon kalktı şaha, bak koşuyor dört nala
Tek gündem biziz artık, baksan hangi kanala
Arkasında tüm şehir, Ayşe, Fadime hala
Teşekkürler Şener'e, teşekkürler Şenol`a

Tarihdeki başarı, ders mevzusu okula
Geri döndü efsane, korku saldı dört kola
..

Irz satar gazteler köşelerinde
İblis borazancı koyun postunda
Kin akar yalanın şişelerinde
Kaybetmiş namusu eli dostunda

Trabzon Şemdinli ve Kızıltepe
Kardeşi kardeşe vurdurur durur
..

Koku

İstanbul’un kokusunu duydum
İstiklal’de buluştuk,
Hayal Kahvesi’nde hayal kurduk biraz
Sultanahmet’e geçtik ordan
Dikilitaş’ın önünde dikildik
..

Ey yüce Allahım, çok şükür sana,
Merhamet ettin de acıdın bana.
Sıla özlemiyle,yanar iken dün,
Kavuştum yuvama, mesrurum bugün.

Kişiye gereken,ana yuvası,
Allah göstermesin,gurbet yarası.
..

Sana şiir yazarken,
Kalbimle kalemim birleşir,
Satır satır, uzadıkça mısralar,
Karşımda hayalin, bütünleşir.

Rastlayamazsın şiirlerimde,
Ne övgülere, ne iltifatlara,
..

Tarih kokan Trabzon! sevdamsın, aşığım sana
Adın gururla, medeniyete olmuş ana
Rüya şehir hak ettin, layıksın her ünvana
İkinci İstanbul ismi, yakışır şanına

Hanları, hamamları, tertemizdir havası
Kıyıda, yeşille mavinin kucaklaşması
..

Bu gece Boztepe'den
Trabzon'u seyrettik
Meydan'a, Liman'a, Çömlekçi'ye
Akçaabat'a baktık.
gökyüzü cıvıl cıvıl
Geceleri ne de güzel olurmuş bu şehir?
Ne de güzel sevdalar yaşatırmış insana
..

Sen bir ulu ağaçsın
her şeyi ile ihtiyarlamış
altında ise bir ihtiyar
saçları ağarmış

sen yapraklarını dökmüşsün
o saçlarını
..