Sıcak bir ramazan günü çarşıya gezmeye çıkardığı torunu;nenesine,"nene bene dondurma al" diye tutturur. Nenesi;"param yoh oğul''diyip, bahane etse de, dondurmayı almak zorunda kalır.Sıcaktan eline ve külaha eriyerek akan dondurmayı bir taraftan da torunu yalar.Nenesi"oğul ellerin hep bulaşdırdın,ele dondurma yiyilir mi heç"?der, biraz da çekiştirerek torununun elinden külahı alır,yalamaya başlar ve yarısını götürür.O sıra yanlarından geçen bir bey "abla ne edisen ele ramazan,ramazan dondurma yiyilir mi? orocun gaçar"der, dondurmayı yalamaktan memnun görünen nene "E.ne oldu ki,ağzıma alır,almaz hep erirdi zaten."
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta