Torpil... Şiiri - Talat Özgen

Hayat üç günlük ömür
Dün
Bugün
Ve yarın,
Ah bir de bilebilseydik
Acep gerisi berisi nedir
Zaman da denilen şu çöplükte,
Doğduk
Yaşadık
Ve öldük
Ah bir de öğrenebilseydik
Ne kazandık neler kaybettik
Dünya da denilen şu rezillikte,
Geldik
Durduk
Ve gittik
Ah bir de görebilseydik
İçinde neler var neler yok
Yaşam da denilen şu boş işler müdüriyetinde,
Adımız insan
Varlığımız yaratık
Görüntümüz de bir hiç,
Sanki çok lazımdı da
Bir de eklemişler ruh,
Güya kıyametin donsuzluğunda,
Bilinmez mi ki çıplak geldik çıplak gideceğiz
Meçhuliyetin diyarına
Gökyüzü sema misali,
Ne yeri belli ne de yüz ölçümü
Güyalarla dolmuş taşmış,
Uydur uydurabildğin kadar
Ne dilin prangası var ne de beynin
Sınırsız ve sonsuz
Fiyatı da yok
Zaten para da geçerli değil,
Olmuşuz olurken de çoğunlukla
Cihan da denilen şu yeryüzünde
Hem derbeder hem sefil,
Biri yetti diğeri
Olsun bari
Anlamsızlıkta
Mantıksızlıkta bir torpil...

* Berlin, 02.03.2026 *

Talat Özgen