Ata yadigarı, tarla boş durur
Yollarına hasret, mührünü vurur
İpince bir sızı, kalbe oturur
Ormandan ağaçtan, koptu bu nesil.
Kardeş toprağına, beton döküyor
Ekini biçmiyor, kökten söküyor
Aklı fikri kentte, hayal ekiyor
Dününü unuttu, saptı bu nesil.
Eskiden nasırdı, o ellerimiz
Ütülü gömlekle, doldu yerimiz
Düşünde Köşektaş, ağlar her birimiz.
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 14:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!