Toprak Altı Notlar Şiiri - Asaf Eren Tür ...

Bizim buralarda aşk,
Bir kuyuya atılan taşın sesini beklemek gibidir.
Taş düşer,
Zaman geçer,
Sen o sesin yankısıyla bir ömür kurarsın.
Sonra bir bakarsın ki;
Ne taşın sesi gelmiş,
Ne de kuyuda su kalmış.

Dağın arkasından gelen o rüzgâr,
Sadece tozunu alıp gider bu kerpiç evlerin.
Kimse bilmez o rüzgârın,
Hangi mektubu yırtıp attığını,
Hangi saçın kokusunu gurbete taşıdığını.

Zaten biz,
Gelecek olanı değil de,
Gelme ihtimalini baş tacı yapan adamlarız.
Ekinler sararınca biter sanırız hüzün,
Oysa sararan her şey,
Kendi vedasına hazırlanıyordur da biz uyumayız.

Şimdi bir takvim yaprağını daha koparıp,
Rüzgâra fırlatmanın vaktidir.
Hangi mevsimin,
Hangi ayrılığa denk düştüğünün ne önemi var?
Toprak her şeyi biliyor,
Sadece anlatmaya dili varmıyor.