Toprak..
Ekmek için..
İnsana nimet için..
İnsan..
Eceliyle ölünce..
Bağrına basmak için..
Ama..
İnsan olamayanlar..
Savaşlar çıkardılar..
Masum çocukların..
Kanlarıyla toprağı..
Kızıla boyadılar..
Oysa insan, insanı..
Sevmek için..
Sarmak için..
Anlamak için var..
Gel gör ki..
İnsanı, insana..
Din, ırk, bayrak..
Güç adına..
Düşman yapıp..
İnsanı yine..
İnsana kıydırıyorlar..
En büyük hakareti..
Hepimizi doyuran..
Toprağa yapıyorlar..
Kin ve nefret perde olmuş..
Akıllar düşünmüyor..
Biraz sessiz ol ve dinle..
İnsanlığın bu haline..
Topraklar ağlıyor..
Ayhan M.
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 18.3.2026 08:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!