Toprağın Oldun Şiiri - Eray Yalçın

BULUTLAR KAPLADI GÜNEŞ DOĞMUYOR
İÇİMDEKİ SIZI HİÇ SON BULMUYOR
YOLLARIN KAPANDI İZLERİN KAYIP
SANKİ BU AYRILIK DÜNYAYA AYIP

KAFAMI KALDIRDIM, BAKTIM KARŞIYA
YİNE KARLAR YAĞMIŞ DAĞLARA
BU KAÇINCI KIŞ OLDU UNUTTUM
SEN VEDA ETTİN TOPRAĞIN OLDUN

ESKİ BİR ŞARKIDA ADIN GİZLENİR
HER GEÇEN SANİYE YOLUN GÖZLENİR
KELİMELER YETMEZ ANLATMAYA AH
SENSİZ GEÇEN HER GÜN SANKİ BİR GÜNAH

KAFAMI KALDIRDIM, BAKTIM KARŞIYA
YİNE KARLAR YAĞMIŞ DAĞLARA
BU KAÇINCI KIŞ OLDU UNUTTUM
SEN VEDA ETTİN TOPRAĞIN OLDUN

YASTIĞIN KOKUNU SAKLIYOR HÂLÂ
BAKMIYOR GÖZLERİM BAŞKA BİR DALA
BİR RÜYA OLSA DA UYANSAM KEŞKE
HASRETİN SIĞMIYOR ARTIK BU AŞKA

KAFAMI KALDIRDIM, BAKTIM KARŞIYA
YİNE KARLAR YAĞMIŞ DAĞLARA
BU KAÇINCI KIŞ OLDU UNUTTUM
SEN VEDA ETTİN TOPRAĞIN OLDUN

KUŞLAR BİLE SUSTU YASIN TUTULUR
SANMA Kİ BU ACI BİR GÜN UNUTULUR
TOPRAK ALDI SENİ BENDEN UZAĞA
DÜŞTÜ HAYALLERİM DERİN TUZAĞA

KAFAMI KALDIRDIM, BAKTIM KARŞIYA
YİNE KARLAR YAĞMIŞ DAĞLARA
BU KAÇINCI KIŞ OLDU UNUTTUM
SEN VEDA ETTİN TOPRAĞIN OLDUN