Tokat gibi patladı suratımda yalnızlık,
Aşifte bir kadın kahkahası gibiydi terk edilmenin uğultusu.
Ağırdı yüküm, soğuk ve uzaktı bana,
Ne yazdıklarım, ne söylediklerim, ne çığlıklarım, ne bakışlarım…
Erişemiyor, dokunamıyordu sana.
İşte tam da,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Dökerken aşk çınarım yapraklarını; hala yeşereceğinin müjdecisiydi “kendine”…
Azrail’se inattaydı, belli almayacaktı canımı, şeytan biraz daha gülecek,
Şans uzakta sevgi ise kuytularda olacaktı…
Sen? Sense; sevişecektin başkalarıyla,
Başka nefesleri paylaşacaktın, başka parçaları…
Ben bense; zaten çaresizliğimle diz çöktüğüm yerde,
Öylece…
Öylece durup, kalacaktım…
şiirle arkadaşlığının bir ömür sürmesi dileğiyle dizelerin kalemin çok güzel seni yıldırmasın dikenli yollar sevgimle selamlar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta