Titresin Ellerin Şiiri - Hamit Atay

TİTRESİN ELLERİN

Titresin ellerin,
Adımı andığın yerde titresin,
Ben sustukça sen konuşsun içindeki fırtına.
Titresin…
Çünkü her titreme
Bir hatırlayıştır bazen.

Titresin ellerin,
Gecenin en savunmasız saatinde,
Yastığa değen yanağın kadar yalnızken.
Ben aklından düşmeyeyim diye değil,
Kalbin hâlâ yaşıyor mu diye
Titresin ellerin.

Öyle bir titresin ki
Geçmiş dökülsün avuçlarından,
Yarım kalan cümleler
Parmak aralarından yere düşsün.
Gururun çözülüp gitsin,
İnat un ufak olsun…
Titresin ellerin.

Ben giderken güçlüydün ya hani,
“Alışırım” demiştin kolayca,
İşte o sözün utansın senden.
Gece olunca aynaya bakarken
Gözlerin kaçsın kendinden,
Titresin ellerin.

Bir zamanlar
Saçlarımı okşayan o eller,
Şimdi boşluğa uzansın.
Tutacak bir şey bulamasın,
Yokluğumu kavrasın ilk kez…
Titresin ellerin.

Ben susarak sevdim seni,
Sen konuşarak kaybettin beni.
Şimdi kelimeler yetmesin,
Bahaneler üşüsün ağzında.
Kalbin üşüsün,
Titresin ellerin.

Her titremede
Bir pişmanlık dolaşsın damarlarında,
“Keşke”ler çoğalsın nefesin kadar.
Çünkü bazı gidişler
Geri dönüşsüzdür,
Bunu öğrensin ellerin…
Titresin.

Ben yoluma alıştım artık,
Yalnızlığı omuzladım.
Ama sen ne zaman mutlu numarası yapsan
Bir şey eksik kalsın içinde.
İşte o eksiklik benim,
Unutma…
Titresin ellerin.

Ve bil ki;
Bu bir beddua değil,
Bir fark ediştir sadece.
Sevenin gidişi kolay olmaz,
Unutanın gecesi rahat olmaz.
Hatırladığında beni
Titresin ellerin…
Şiir Hamit Atay..28.07.1986