Tıpkı Gözlerin Gibi Şiiri - Ramazan Kazanır

Bulutlandı yine gökyüzü,
Kapandı kapılar.
Sustu kuşlar,
Dindi rüzgâr,
Koptu bağlar.

Çapkınca göz kırpan
Yıldızlar,
Çekildiler pusuya;
Bir hüzün çöktü,
Ayın şavkı düştü suya.

Kaçırdılar yine mehtabı,
Zifiri karanlık
Bir gece kaldı;
Sanki cellat geldi,
Ömrümden
Bir gün çaldı.

​Tıpkı gözlerin gibi,
Bakıp da görmeyen!
Tıpkı gözlerin gibi,
Gidip de gelmeyen!

​Bana ümit vermiyor artık
Bu kara bulutlar!
İçimde birer birer asıldı
Tüm umutlar.

Ne olur,
Bakma bana öyle,
Sessizce durma!
Götürme kalbimden
Bin bir parça,
Sırtımdan vurma!

​Kopacak birazdan fırtına,
Yer yerinden oynayacak.
Bu dertli başım,
Hangi taşlara sığınacak?

Karmakarışık olacak gökyüzü,
Şimşek şimşeğe!
Dönecek feleğin çarkı,
Kederli bir gerçeğe.

Parlamayacak yıldızlar,
Sönecek tek tek feri;
Dönmeyecek gidenler,
Boş kalacak hep yeri.

Kaçacak, saklanacak
Mehtap
Bulutların ardına...
Düşecek
Bu garip gönlüm,
Aşkının derdine!

​Tıpkı gözlerin gibi;
Bir var olup,
Bir yok olan...
Tıpkı gözlerin gibi,
Her sözü koca bir yalan!