Tınılar Şiiri - Emre Oral

tınılar düşerken avluya
direnmek mi ki...
(b) ilenmek mi ki...
nedir eşlik eden
nedir gözyaşlarıma...:
yaşam dediğin yamanmış kimlikler değil mi (s) olana
hüzün ki eyleme dönüşmüş akşamlar
o akşamlar ki (s) olanın isyanı değil mi...

sofada unutulmuş eski bir sedir misali:
aşmışken tüm zamanları
tüketmişken tüm o(l) anları
nakşetmişken tüm (y) alanları
di(n) le(n) mek mi ki...
şu an
kalandan gayrı neler varsa değerli...

kanılar düşerken avluya
yüreğim bunca karanlık işte
daha ne çökersin üstüme gece...

tanılar düşerken avluya
menzilim bunca sis işte
daha ne şaşırtırsın pusulamı kader...

ya siz!
karanfil parmaklıklı avluma tıkıştırılmış an(ı) lar...
sorun!
sorun!
hesap sorun....:

gönül
neydi zorun...
niye yoktu kolayın...
sevda dediğin
yitik bir çiçekti
koklayamadığım...