Tımarhane Şiiri - Ferdi Pekdemir

Ferdi Pekdemir
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Tımarhane

Yaktım sigaramı gene, her zaman ki gibi yanı başımda boş bir sandalye.
Dumanı tüttükçe kararır odalarımın rutubetli duvarları.
Gün ağarırken teslim olurum uykuya, güneş vururken pencereye.
Geçtim kendimden, geçtim yüreğimden ama nasıl dinecek baş ağrıları?

Gittin mi kaldın mı belli değil ben hangisine inanmalıyım?
Kalmış olsan, öyle efkârlı yükselmezdi sigaramın dumanı.
Eğer gitmişsen bu kâbustan bir an önce uyanmalıyım.
Ne tuhaf, sensin herşeyin derdi ve sensin herşeyin dermanı.

Sen yanımdayken penceremizin cennet manzarası şimdi bir çöl, bir sürgün.
Seninle güzelmiş buralar, sen varsın diye yuva oluyormuş bu virane.
Yastığına sarılıyorum yokluğunun beynimi tarumar ettiği hergün.
Yoksun, yoksulum, güneşsiz bu ev artık tımarhane.

Ferdi Pekdemir
Kayıt Tarihi : 25.7.2016 20:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!