Duyuyor musun?
Haksızlığa göğüs geren
Binlerce yüreğin bu haykırış
Prangaları çiğneyip atmış
Azgın dalgalardan azimli
Affediyorum
Kuru kalpli
Aklı körelmişleri
Biraz bile yoktu kabahatleri
Affediyorum
Karanlıktan gelen sevgili
Gecenin ta kendi
Aldatır peşindeki âşıklarını
Sarmalamışken aciz ruhumu
Bırakır uykunun kollarına
Sessiz usulca
Duruyor karşında
En karanlık anları aydınlatan gözleri
Kalabalıklar arasından tutup çeken zarif sesi
Her zaman ılık olan teni
Ama bir sorun var
İsterdim üç farklı yaşam
İlkinde ressam olsam
Dökerdim tuvale her bir tonunu
Kıskanırdı toprak gözlerinin rengini
Diğerinde müzik yapmayı
Ben sana bağımlıyım
Belki de tam hastayım
Bir garibim yastayım
Sensiz nereye gideyim
Senden uzaklara yolum
Haber ver aklına gelirsem
Akıyor yüzüm ellerimden
Damlıyor yere
Uzanıyor kurtlu tahta döşemeye
Sızıyor taşıyor aralardan
Dağıldıkça yüzüm hafifliyorum
Umutlarım kafesinden kaçıyor
Titrek mum ışığında
Saçılmış masaya bir sürü sayfa
Şarap lekeleri damla damla
Akıyor mürekkep eski püskü halıya
Oynuyor teypte eski bir şarkı
İnsanlar nasıl gider ?
Bilir misin çocuğum?
Dersin nereden bileyim ki
Kesinlikle haklısın
Ölüm bile nedir bilmezsin ki
En normal hakkın bilmemen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!