Ne tuhaf değil mi,
Hem nefret ediyorum hem de büyük bir tutkuyla özlüyorum seni...
Söylesene nasıl bağladın beni?
Gözlerimde yok oluşunu yaşarken arsızca nasıl oluyor da tekrar doğabiliyorsun?
Unuttum derken hangi akla hizmet yeniden hatırlanıyorsun?
Tamam, gecenin bir yarısı özleminle başa çıkamayacağım hadi git şimdi...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta