Ölümü bekliyorum
Sanki güneş doğacak dağların arkasından
Önce kanım çekilecek
Derin bir uyku saracak her yanımı
Özleyecekler mi ki acaba beni
Kuruttuğun bir gül olabilseydim
Kitabının arasında
Bakardın hiç değilse arada sırada
Bir umut olsaydım yüreğinde
Gerçekleşmesini beklediğin
İnanmayı güvenmeyi unutuyor insan
Arkanı her dönüşünde
Vuruyorlar acımasızca kahpece
Sevginin yolunu tıkıyor
Çok sevdiğin
Unutulur yaşananlar
Baki kalan ihanetlerdir
Sevmek yürek işi
Ölüm siler ancak
Unutulur çok sevenler
Sevdaya inanmak güzel şey adres doğruysa
Yürek yangınları adamlıktan çıkarmazsa
Sabahı düşünmeden yanımda
Saklamayacağım saklanmayacağım
Saklambaç oynamayacağım
çıkmasın dudaklarından ayrılık kelimesi
silmedikçe içinden ismimi
umutlarımızda tüket yalnızlığı
ne olur sevdiğim yarınımda kal
yaşam yorsa da bedenimizi
Biz sevdamızı aştık birtanem
Belki dikenlerini batırdık elimize
Ama, sonunda gülümüze ulaştık
Bazen sağ'dık bazen sol'duk
Sonunda gerçek yolumuzu bulduk
Biz sevdamızı aştık gönül sözüm
Geceyi dinliyorum kopkoyu karanlığında evrenin
Sen geliyorsun aklıma ister istemez
Nasıl anlatsam
Ölümün çığlığı, bir şarkının nağmeleri gibi
Düşünmek düşünmekten yorulmaktan istemiyorum oysa
Gündöndüler güneşe döner
Pervaneler ışığa
Ben sana
Gün geceye döner
Nehirler denize
Ben sana
Sokak çocuğuyduk sevgiye aç
Umutlarımızı birleştirdik
Sahteliklerinde yaşamın
Gerçeklerin yüzümüzdeki şamarına dek
Evlerimize dönme zamanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!