Manisa Gölmarmara Kılcanlar Mahallesinde dünyaya geldi. Ortaokulu Gölmarmarmara'da, liseyi Akhisar'a tamamladı. İktisat Fakültesini bitirdi. 35 yıl Mali müşavirlik ve özel kuruluşlarda muhasebe müdürlüğü yaptı. Şiir, öykü ve çocuk kitapları yazmakta. Aynı zamanda ressam dır ve halen resim yapmaya devam ediyor.
B E L K İ
Belki bir gün yeniden gelir turnalar,
Gökyüzü maviliğinde,
Rahatlatan yağmur eşliğinde,
Ekinlerin bir karış olduğu mevsimde,
Eski bir kayık şuradaki
Eski bir gemi gibi
Eskimiş bir ev şuradaki
Metruk bir ev gibi
Yaş alırız bu dünyadan.
Ağır ağır yürüyor insanlar,
Sağa sola ileriye geriye.
Dalgın dalgın ve
Solgun benizli insanlar.
Ne detleri vardır kimbilir?
Eskiden fırınlar vardı köylerde;
Biraz taş biraz çamurdan,
Avlulu her evin önünde,
Mis gibi köy ekmekleri kokardı.
Suyla ıslatılmış söngüler vardı,
Köyümün sularından içtim dün,
Mis gibi havasını soludum...
Toz toprak yollarında yürüdüm,
Alaca karanlık geceleri ne güzel...
Sırça köşklerin olmuş,
Bilmem kaç odalı…
Ambarlar buğday dolu,
Gelenler ve gidenler hep kalabalık.
Herkes etrafında pervane oluyor,
Şu sıra dağlar senin olsa ne çare…
R ı z ı k
Rızkı veren Allah’tır,
Bazen nefes almaktır rızık,
Kimi zaman Rahman’a yalvarmaktır,
Bazen tevbe etmektir rızık…
Güneş benim için doğacak birgün;
Tüm yapraklar dökülmedikçe,
Bahar gelmezmiş ağaca,
Kırılan dallarım yeniden yeşerecek,
Kaybettiğim herşey geri dönecek.
Sessizce gitmektir bazen hayat,
Baktın olmuyorsa... Zorlamamak.
Çok fazla zorlayınca olur sanırız,
Kendi doğallığında olmalı hayat...
Zorlamadan, ısrar etmeden,
Üveyik Kuşları
Çitlembik ağacının altında dinleniyorum,
Salkım salkım olmuş mor çitlembikler,
İki leylek yukarıda daireler çizerek uçuyor,
Aslında bir tür keyif uçuşu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!