Orta yaşlı bir terzinin eline verdim yalnızlığımı
Hüzünlerinin paçaları uzundu ve yere sürünüyordu
Hırpalanmış ümitlerimi sürüklüyordu bilmeden
Ve sokak tozu zannediyordu
Haberi yoktu
Kırılıyordu yalnızlığım...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta