Orta yaşlı bir terzinin eline verdim yalnızlığımı
Hüzünlerinin paçaları uzundu ve yere sürünüyordu
Hırpalanmış ümitlerimi sürüklüyordu bilmeden
Ve sokak tozu zannediyordu
Haberi yoktu
Kırılıyordu yalnızlığım...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta