o kadar ters ki yaşamlarımız..
mümkün olmuyor bir arada kalmamız..
sen bir çöl fönü ısıtırken her tarafı ben akdenizde lodos soğutuyorum etrafı..
sen güneş olup sevindirirken insanları tümünü
ben yağmur olup yağıyorum görüyorum sadece bir bölümünü.
sen uçarken gökyüzünde bir bulut misali masumca kanat açıp,ben karada yalın ayak yürüyüp izliyorum anlık filmleri...
gözünde büyütürken bütün insanlar her an seni
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta