o kadar ters ki yaşamlarımız..
mümkün olmuyor bir arada kalmamız..
sen bir çöl fönü ısıtırken her tarafı ben akdenizde lodos soğutuyorum etrafı..
sen güneş olup sevindirirken insanları tümünü
ben yağmur olup yağıyorum görüyorum sadece bir bölümünü.
sen uçarken gökyüzünde bir bulut misali masumca kanat açıp,ben karada yalın ayak yürüyüp izliyorum anlık filmleri...
gözünde büyütürken bütün insanlar her an seni
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta