Yüzerken bir adama çarptı kadın
Sertçe de olsa suyun gücüyle temas
Yumuşaktı, yine de pamuk balyasına
Düşen kanatları geri sıçradı, hareketli
Kasın demir kayasından, sessiz..
'Afedersiniz' dedi dönüp şaşkın adama
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Hep "düz" gidecek değil ya,
yaşam.
Arada bir "toslamak" gerek,
Tersten,
Belki o zaman daha iyi anlaşılır
İnsanın insana gerekliliği...
Tebrikler Habibe Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta