Gül gibi soluyorum hergün yavaş yavaş
Halim görmez halim duymaz dost arkadaş
Bak geçiyor geçiyor hayat denen savaş
Terkedildim bırakıldım yalnız kaldım arkadaş
Soldum gül gibi gardaş bir gül gibi
Dost kalmamış hepsi terketmiş beni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta