Tenhayı Nar Şiiri - Ömer Altun 2

''el-intizar eşeddü minen-nar''...

Sevdadan kasıt maksat yakmak ise
Bilmelisin ki yüreğim yanardağ kıvamında…

Mademki aşk;
yakmak kadar yanmak ise
uğrarsa zevale yüreğin sevdamdan
gülüşlerime anlığına tutulursa bir hüznün
göğsün duruklarında hasretim öyle harlansın ki
yangının ebet sönmesin sevdalık yerinden
bilmelisin ki
nezdinde sevda ateş ise
nezdimde sevda kül olmaktır...

Akil aklımı gözlerinde kaybettiğim an
Göğsümde durmadan sancılanan hasretliğin şahittir kor yangınıma…

İçimde ölü kuşların umutlarından fısıltılar
gülüşlerin hasat vaktidir buğday hüznümün
ar'af burçları yıkıldı kirpiklerimden geçerken kirpiklerin
ey gül..!
bir görebilsen
kaç kuyu kaldım gözlerinin karanlığına
kaç hüküm giydim sevdadan ayrılığa
ne çok eledim yüreğimi kalabalıklardan yalnızlığına…

Feragat edilince gönlünden
Kuşdilince yüreğine beraat edilmiş mektuplarım
Dağıldı gönlüm…

sisli ufuklar ardında ölü doğuyor güneş
ertelendikçe yüreğinden; kapanıyorum dipsiz kuyulara
gülüşünün tenhalarında uzaklaştıkça
matemler giyindi dudaklarım
ey gözümün mehtap aydınlığı...!
nezdinde aşk sabır olmaksa
nezdimde aşk taş olmaktır…