Tenğri Şiiri - Tunç Ziya Agur

Yine bir mavi, derin bir renk, mavi,
Gök mavi, deniz mavi, yol da bir kalp misali.

Köprüden geçiyorum, İstanbul'un gözleri mavi,
Yine bir mavi, derin bir renk mavi.

Başımı kaldırdım, İstanbul gündüz niyetine uyuyor,
Martılar beste yapıyor, sessizlik doluyor.

Bulutlar beyaz, bana hoş geldin diyor,
Yağmur çiselemiş, camlar da kurulanıyor.

Sana bakıyorum, sanki kanatlanmış uçuyorum,
Şehrin üstünde dönen bir deli rüzgar gibiyim.

Unutmuşum kendimi, her şey bir rüya, zerredeyim,
Sanki bir dalgayım, sana doğru yaklaşıyorum.

Senin kokun yeşil, kıyıdan gelen tatlı bir yel gibi,
Gözlerin deniz mavisi, bir İstanbul gibi.

Gidelim bu gök şehirden, buralardan gidelim,
Sonsuz yolları, nehir kenarında şölen varmış gibi.

Gözlerin mavi, akıl hep bizi bekliyor gibi,
Kıpkırmızı söküyorum, bu vatan sana ait gibi.

Sabah akşam esiyorum, hep kendime varıyorum,
Gittikçe sana bulanıyorum, dalgalanıyorum.

Ağuşunu açıyor toprak, gürlemek istiyorum,
Gece mavi, yeşil de mavi, sevdikçe kök salıyorum.

Göklerde Tanrı'mın mavi ışığı, yüreğim misali,
Yedi kat gök, yedi kat yer, hepsi tek bir bütün.

Ataların ruhu uyanır, yeryüzüne bereket yayılır,
Göğsümdeki mavi ateş, göğün ateşiyle örülür. .