Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mutluluk çok güzel,doyumsuz bir an,
Yazar mı yoksa yaşar mı bilemem insan,
Sevgiyi bilmeyen bahtsız gönülde
Büyük bir yük olur,ten beden de can.
Tebrikler. beğeniyle okudum. Yüreğinize ve kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta