Temizlik Şiiri - Suphi Sekü

Temizlemeye çalışırken yüreğimin odalarını
Sevgimden
Bir parça bez kestim
Estağfurullahları doldurdum kalp leğenime
Tövbe deterjanını kattım
Seccademden
Uzun uzun şükürler biçip
Sardım başıma
Bir sarık misali, özene bezene

Hani ya, temizlik yapacaktım.
Sonrasında acıkacağımı biliyordum elbette
Ruhumdan sağdığım süte
Gözlerimden
Birkaç ham incir koparıp attım içine
Mayalanmaya bıraktım

Bu çabam
Yüreğimin kirli olmasından değildi elbette
Daha önce
Hicr i ismail de, zemzemle yıkamıştım
Altı cephesini
İçinde ne varsa, eskipüskü
Terli ihramımla  silmiştim bir bir
Hepsini
Temiz olduğundan emindim
Ama olsun
Çabasızlık tembelliği doğururdu

Zaten içini kirletecek bir şey de kalmamıştı
Dostlarım, arkadaşlarım, akrabalarım
Herkes taşıyabildiğini,
Balya, balya, alıp götürmüştü
Sahipsiz bir miras gibi
Bırakın sevgiyi, aşkı, sadakati
Nefretimden bile
Çerçöp kalmamıştı artık
Her taraf pek, ari ve duru
Sade
Tenha köşeleri tararken özenle
Kendi resmimi buldum.
Buruşmuş
Bir kenara atılmış
Arka yüzüne baktım , karalanmış dört satır
Güneşe tebdil etmiş, evimi aydınlatır

Şimdi serinliyorum duldasında yakinin
Kökünü kazdım artık  nefretimin ve kinin
Şaşırırsam, yarabbim,  bana bir ikaz gönder
Tutsun benim kolumdan kurtarsın şanlı önder

Ön yüzüne baktım,
baktım, baktım, baktım
Gördüm ki
Kardeşim, yüzümü çizip kulaklarımı kesmiş
Ablam gözlerimi oymuş
Ablam gözlerimi oymuş
Ablam gözlerimi oymuş
Hayat işte
Demekki akıbet buymuş
Kendimi kapattım odama
Ben şimdi hayata yamanmış yama
Ben şimdi sağır.
Ben şimdi cıva kadar ağır
Ben şimdi âmâ
Lütfen şairim,  lütfen
Sakince
Gir kalp odama
Beni başka renge boyama
Beni başka renge boyama.