Telaş Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Zorlu bir savaştan çıktı yüreğim
Kaderin vurduğu selde boğuldum
Kalbimde fırtına tende kasırga
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Hayaller tükendi ümitler bitti
Tozpembe düşlerim terk edip gitti
Zaman sevgileri aşkı tüketti
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Gecenin koynundan yıldızlar kayar
Duygular bir nehir özleme akar
Bu hüzün bu acı nereye kadar
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Gözlerimde hüzün içimde acı
Gün be gün artıyor gönlümde sancı
Kim yolcu bu yolda kim garip hancı
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Ayrılık depremi vurdu gönlümü
Sonbahar rüzgârı sardı ömrümü
Soldurdu dalımda beyaz gülümü
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Ayrılık acısı kalbimi yaktı
Damlalar gözümden sel oldu aktı
Hayat yüreğimde közler bıraktı
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Vefa bekliyorum geçen yıllardan
Özür bekliyorum zalim kullardan
Gitgide uzayan tozlu yollardan
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum

Ruhumda yangın var gözlerimde yaş
Bağrıma bastığım bu kaçıncı taş
Ne olur Allah’ım bitsin bu savaş
Bu sonsuz telaştan ben çok yoruldum