Hep birşeylere geç kalmışlık hissiyatı
Neden kavuşamazki insan vaktine
Yoksa vakti mi kovalar onu
Ay da telaşlanır mı guruba yetişemezsem diye
Yoksa güneş günü bitirme telaşında mı
Oysaki yapraklar
Nasıl da süzülüyor rüzgarın neşvesinde
Onlarında var mı telaşı
Kırmızısı sarısından üstün, en hızlı düşeni en güzeli mi
Heyhat toprak nasıl da kabul ediyor üzerine düşenleri..
Yanmışı, kırılmışı, yenilmişi ve dahi taptaze yemyeşil olanı
Benden yine bana mı diyor
Sahipleniyor hepsini tüm kusurlarıyla
O yüzden toprak ana..
Bizlerin de telaşları, kırgınlıkları, kusurları
Bıraksak da ruhlarımızı geride
Farkedemesek de o muazzam döngümüzü
Bir yaprak misal
Dönüşümüz hep Sana.. yalnız Sana..
13 Kasım 2024
Elif Ece DoganKayıt Tarihi : 15.2.2026 19:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!