Tekstil Şiiri - Ahmet Durmaz 3

Bu mesleğe bir şekilde bulaşırsın
Sabah sekiz akşam yedi çalışırsın
Sonucu olmayan yoldan koşarsın
Ömrümüzü yedin sen tekstil

Bu işi yapanlar fazla yaşamazlar
Hayatı biter azar azar anlamazlar
Zaman gelir nefes bile alamazlar
Gençliğimizi aldın sen tekstil

İş vereni kendine dostmu sandın
Herkesin sözüne çabucak kandın
Bak sonuç ahaliye muhtaç kaldın
Emeklerimizi çaldın sen tekstil

Birgün gelir bıkar sende kaçarsın
Hayat merdivenini yavaş çıkarsın
Nerede o eski günler çok ararsın
Anılarımızı bitirdin sen tekstil

Biz doyurduk patronun işkenbesini
Hiç kimse sormaz çalışanın halini
Korur adamını düşünmez hiç seni
Çok fena nankörsün sen tekstil

Hep havadan kazanır firmacısı
Hamallığını yapıyor imalatcısı
Çoktur amiri müdürü yalakası
Hiç adil değilsin sen tekstil

Vardırki yalanın dolanın alası
Boş konuşur çok bilmiş ustası
Hergün olur elamanın hastası
Hiç dürüst değilsin sen tekstil

Duyduğun tek güzel söz haydi
Makinacısı çırağı bitmez derdi
Çıması kazısı pasası iplik iğnesi
Çekilmez bir çilesin sen tekstil

Seni mecburiyeti olan yaparmış
Yarı aç yarı tok karnlar doyarmış
Koca bir ömürü boşuna harcamış
Hakkımız helal değil sana tekstil