yine gezdim sokaklarını İSTANBULUN
geçtiğim yerlerden tekrar geçtim
ayak izimi bulamadım kaldırımlarda
çamurda kalmamış, toprakta
ağladığım duvarı yıkmışlar
de ki! Diye başlar sözlerim
de ki de yaz.
birikmiş yılların
geride kalan zamanın özetini çıkar,
bak birde elde ne var
Alimler hak alimleridir
sureti çok olsada aslını bul
zalimler şer zalimidir
korunmak için MEVLANI bul.
senin çekmeni isterdim ya hani resimlerimi
hani çok olsun derdim ya onlar.
sonra yırtılır kimide eskirde
belki birileri bakınca hatırlar.
ekme nifak tohumlarını
kalbimin bahçesine
göz yaşlarımla
sulama ahı mı
bu bahçe
aşk bahçesi
bir ağacı kırk yarmışlar
kırkıda içine koymuşlar
ayrı ayrı kader biçmişler
hepside aynı kutunun içinde
kimileri tek barut başlı
senin için yapabileceklerimi
bilseydin
sevmezmiydin ey zalim
sen ki olmuşsun sözde alim
anlamazsın
derde dertle şifa bulmaz
dur durak bimeden ülkemin vadilerini gezen
yorulmak bilmeyen aşk ile pişen
akraba dostlardan selam getiren
bir yanın elçim bir yanın dahim benim yollarım
köprüleri geçen dağları delen
sevgi denen duygu içimi kemirirken..
kalmışım boş odamda yalnızlığım ve ben..
hatırlıyorum sadece iki kişiydik eskiden..
şimdi üç olduk yalnızlığım ben ve sen.
aşkının ettiği bak bu felaket
ne huzur kaldı nede bereket
o zengin yüreğim oldu sefalet
kar gibi yağdım senin elinde
bilseydim bakmazdım o gözlerine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!