Üç odalı bir evde dört yıldır tek başıma,
Hücre mahkumu gibi sessizce yaşıyorum.
Hayatı bir yük gibi sırtımda taşıyorum.
Ve biliyorum bir gün ne gelecek başıma.
Kimsesiz öleceğim, yitirdim umudumu.
Mutlu olmaya dair, yuva kurmaya dair.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta