Tek Kurşun! ! !
Bir ana çocuğunu;
Dokuz ay boyunca karnında taşıyıp,
Her tekmesinde iç çekip,dua ediyor.
Sonra,vatana millete hayırlı evlat olması için acı çekerek dünyaya getiriyor,
Sonra,onu büyütürken belkide yemiyor,içmiyor,giymiyor,uyumuyor ama onun için sabretmeyi öğreniyor.
Onun acısını,sevincini paylaşıp,onunla uyuyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta