Kadın bir adamı kendi canından çok sevdi.
Daha önce hiç kimseyi böyle sevmemişti.
Adam ondan canını istemiyordu.
Önce sevdiğini söyledi kadına ve kadının ruhuna değdi.
Sonra kalbine aşk, zihnine gelecek koydu.
Kadının kalbi, beyni, ruhu adamın zerreleri ile doldu.
Ve bir gün adam çekip gitti arkasına bakmadan.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!



