Tek Göz Oda Şiiri - Muhayyel Gizliay

Umudu bekler şafaklar,
Bir ceviz ağacı gölgesinde.
Sallanır rüzgarla bostandaki korkuluklar.
Elbet gül yeşerir, ceviz ağacı çevresinde.

Derilir vaktinde toprağın mahsülleri.
Arılar nizamla arar şireleri.
Kapattık açtık nice devirleri.
Elbet bülbül öter, ceviz ağacı tepesinde.

Serilir minderler oturulur üstüne.
Bayramda barış denir küsküne.
Ölünce değer verilir sözüne.
Elbet duman tüter, kara dağın zirvesinde.

İşlenir hışımla nakışlar yakana.
O isterse uzak döner yakına.
Gel etme kaderinden yakınma.
Elbet alev titrer, üşüyen lambanın içinde.

Görülür gözün görmediği hayırlar.
Gitsin yolun yarısında cayanlar.
Varsın sarsın etrafını yılan ve çayanlar.
Elbet toprak sarar, tek göz oda içinde.