Tek gerçek Şiiri - Servet Balıbey

Kimin bu gölge oyun, hayat neyin modeli?
Söyle; hangi gerekçe, ruhun korkunç emeli?
Zannetme ki bu alem, bir tesadüf yığını,
Görmez misin feleğin, o incecik ağını?

​Zehirli bir şüphede, boğulurken benliğin,
Sırrını kim çözecek, sendeki derinliğin?
"Boş yere" mi sandın sen, bu muazzam nizamı?
Yak bütün perdeleri, yak bu uzun rüyayı!

​Topraktan geldin amma, ölecem diye durma,
Hesapsız bir hayatı, hiç mi hiç hayra yorma!
Bir "Dönüş" var geriye, kaçışı yok mizanın
Sana haber veriyor, ağaran kır saçların

​Ne bir oyun, ne şaka; kâinat ağır bir yük,
Seni bekleyen gaye, atlaslardan da büyük!
Dön de bir bak aynaya, tenin yıpranmış hassas
Yaratan tek gerçektir; gerisi hep iltibas!