Çocukluğumdan beri
Onlar gibi olamadım
Onların gördüğünü göremedim
Onları tatmin eden hayal-i müştereke
İhtiraslarıma mekan olmadı hiç
Hüznüm de tutunamadı o hayale
Kalbim hızla atmadı hiç
Müşterek ezgininin sevincine
Kimi sevdiysem yalnız sevdim
Sonra, çocukluğumda,
O en fırtınalı yaşamın şafağında
Akla karanın derinliklerinden doğan
Ve beni hala kendisine bağlayan o sır
Bir sır ki
Taşkınlardan yahut pınarlardan
Yada kızıl uçurumlarından dağların
Başımda dönüp duran
Üzerine sonbaharın gölgesi düşmüş
Altın rengi bir güneşten
Gökte yanıbaşımdan uçan bir şimşekten
Göğün sesinden ve fırtınadan
Beni mahkum eden o sır ki
Bir buluttan
Semanın geri kalanı maviyken
Gözümde bir şeytanın suretine bürünür.
By Edgar Allan Poe,1829
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!