Tedrîcât Şiiri - Bir Mustafâ

Bir hatâ ki, değişmezem nice yüz bin faydaya,
Karşı koymam akar selin önündeki faydaya,
Âşık o ki yalan demez seherdeki sevdâya,
Tabîp olsa merhem bulmaz vedâ gibi faydaya.

Tanıdığım zannederdim çok önceden güzeli,
Ay ışığı gibi parlak sandım mâhî güzeli,
Meger bige merhametli değil imiş ezeli,
Seni saldım o Rahîm'e, bitti Kamer Güzeli.

Gördüm bed aşk, elif tîrin batırırken kalbime,
Merhametin esirgemiş, acımamış kalbime.
Yanar közün küllerini atıp zelîl sîneme,
Bir kevâib gül femini büktü, yazık kalbime,

Ey Mustafâ! Bu dünyada arar isen bir yâran,
Yeter sana gönlündeki açtıkları dîl yaran,
Diyne sözüm, al öğüdün, bilir isen bu çaran:
Verme göynün yâd ellere, dermân sende, sil yaran.