Elimden kınası geçmez
Küçük olsa da sevinçlerim
Zaferler olmasa da sonu her kavgamın
Ve Rengi solsa da içimden geçenlerin
Kokusu huzur dolu yine sevdamın
Adım adım ölümü tanırken şu çevrem ...
Çemberin daraldığını, bil ki görmediler.
Bugün değil ama yarın bende deyip de
Bir el verip acımı bölüşmediler.
Beni, yokluğuma alıştıran ben,
Ah Ayşen, cennet bahçesi misin?
Nergisleri boynu bükük yeşerten,
Bahar mı sanıyorsun hâlâ.
Belli ki ince bir düşüş var bu noktada!
Ah Ayşen bunuda mı anlamadın?
Ah Eleanor
Nasılda can veriyorsun kendine
Şişenin dibinden bakınca
görünüyorsun...
Ayıktım ben, şiişttt!!!
Gönülden gönüle yoksa üveyikler
Sallanır durur tüm yürekler
Sevdanın sonu ölümün başı
Kırılır, dökülür, darılır ve göçer.
Ondandır bu artcı depremler
Bir sıra güzellik ortasında
Akşam da değil alacakaranlık.
Kalburüstü dostlarımız yamacımızda...
Gidene üzülmek mi?
Bize ne be Asuman!!!
Ağrısı,
yanan bu közden dumanı olmaz ki bunun
Görür; ay, deniz ve de gece, her daim bir hüzün
Gönlün başı dertte yine, bir kapı açılsın
Ay gibi gelmez ki o giden, gece gibi sarsın
Çıktım gidiyorum yol benim yolum.
Gelirken bildin mi ki bade-i gürhan idim.
Anlamak zor mu gelir nalanı hiç eyledin.
Geçerken sordun mu ki dertden başım
Lafı güzaf eylesen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!