Ezilen bir toplumun iç sızısıydık belki de
Öfkeli ,kızgın kömür misali...
Yüreğimiz kor ...
Yüzümüzdeki yaralar yasaklanmışlık
Derin sancılı gecelerden geçtik
Vurulmuştuk ,dövülmüştük
Hor kullanılmıştık ..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta