Tatlı Bela Şiiri - Sessiz İsyan

Kimileri mutlu olur kimileri mutsuz
Garip gönül olma sen umutsuz
Çölün ortasında kalmış olsan da susuz
Mevla var gezinme ruhsuz ruhsuz

Kendini ele veriyorsun gönül
Sana dokunduğunda
Kanat takıyorsun, oluyorsun bülbül
Yazıyor sana, 'balım sen hep gül'

Ama bilmiyor ki gülde kendisi güldüren de
Ne güzel sohbet ediyoruz arada derede
Sürekli geziyor bilmem şimdi nerede
Ah nerede vah nerede

Bir güzel sevdim adı Berna
Saçları sarı gözleri ela
Başıma gelen en tatlı bela