Taşınan Yük Şiiri - Yücel Özkü

TAŞINAN YÜK
Derdini hafife alma ey gönül
Bazen en ağır yük
Kimsenin görmediği yaradır.
Taşır durursun,
Adımların aynı ama
İçin biraz daha küçülür.

Gün gelir,
Sözlerin değil
Sessizliğin konuşur.
Bir bakışa saklanırsın,
Bir köşeye çekilirsin.
Kimse anlamaz
Anlatmak da yetmez zaten.

İnsan,
Kendi ağırlığıyla sınanır.
Dünya omzuna binmez belki
Ama kalbinin taşları
Ayaklarına dolaşır.

Unutma ey gönül:
Her yük yıkmak için gelmez.
Bazısı seni olgunlaştırır,
Bazısı sabrı öğretir.
Ama en sonunda
Taşıdığın şey
Seni şekillendirir.

Yücel ÖZKÜ
06 Mart 2026/19:57