Taş Olma Emri Şiiri - Korhan Külçe

• 

  Tuna Kafkas

  korhan kardeş, şiir yazmak değil de belki de şöyle adam akıllı bir iç dökmekti niyetin bilmiyorum, eğer öyleyse; gayet güzel bir iç döküştü...
  
  bakalım biz ne demişiz kitabımızda konuya dair;
  
  .
  ...
  .
  IV
  düş…,
  göğsümün kafesinin,
  klostrofobik yüreği,
  içerdesin…; bir başına ve yalnız,
  sıkışıyor kapakçıkların havasız,
  ya çok hızlı ya da çok yavaş atıyorsun
  ve canımı acıtıyorsun zaman zaman;
  kızıl gölün hep mi dalgalı senin…,
  
  üstelik dengesizsin,
  her daim yeni hastalıklar seçiyorsun
  blumia kalbim,
  ah benim bir deri, bir kemiğim…;
  kustur kendini,
  ve korundaki kuşları kızıl nehrinde,
  kanınla yıka…,
  
  hevesi kursağında kalmış sevdan mı var,
  penguenler nasıl saklıyorsa bağrında,
  dört aylık açlığa tahammülle,
  yavrularına mama…,
  elbet sen de bilirsin saklamasını
  vuslat açlığını,
  hem insansın ya,
  
  ah aşk bir heves midir…;
  ve madem,
  rengi en kırmızıya çalan kuşu sevdinse sen kalbim,
  ol şimdi pinokyo…,
  ve işte gıcırdıyor tahta kalp/
  yalancının çatısında…,
  
  ey aşk…;
  kalbinde sakladığın pinokyonun,
  uzayan burnu,
  verdiğin sözlere kızarıyor,
  ağlıyor tahta bir kalp
  yalandan sevicilik masallarına,
  ve
  bir çocuk gün/ah/sızlığı sığıyor
  su sızmaz aramıza,
  talan, dolan ve takladan,
  var git ve bir daha hiçlikle dahi gelme huzura,
  ve sayfamızı arala...,
  anla;
  .
  ...
  .

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)